Από το 1833, όταν φυλακίστηκε ο Κολοκοτρώνης, μέχρι σήμερα η επίσημη Πολιτεία φέρεται με τον ίδιο τρόπο στους αγωνιστές του νέου ελληνικού κράτους. Τελευταίο θύμα είναι ο Μανώλης Γλέζος σύμβολο της αντίστασης εναντίον των Γερμανών ναζιστών, την εποχή του Β΄Παγκοσμίου Πολέμου, όταν με κίνδυνο της ζωής του μαζί με τον Απόστολο Σάντα κατέβασαν τη σημαία με τη σβάστικα από την Ακρόπολη, τη νύχτα της 30ής προς 31ης Μαΐου 1941. Στην πορεία της 5ης Μαρτίου, ο Μανώλης Γλέζος απωθήθηκε βίαια και με την χρήση χημικών, κατευθείαν στο πρόσωπό του, από αστυνομικούς που "υπερασπίζονταν" την Βουλή, ώστε να μην ακουστούν οι φωνές διαμαρτυρίας για την αφαίμαξη του ελληνικού λαού. Αξίζει να σημειωθεί ότι μέχρι σήμερα (7 Μαρτίου) ο 88χρονος Μανώλης Γλέζος νοσηλεύεται στον "Ευαγγελισμό".
Κοινός παράγοντας στην περίπτωση Κολοκοτρώνη και Γλέζου είναι οι διορισμένες από τα ξένα συμφέροντα κυβερνήσεις. Τότε ήταν οι Βαυαροί, σήμερα είναι ένα συνονθύλευμα οικονομικών εγχώριων και αλλοδαπών παραγόντων. Με την στάση τους έδειξαν και δείχνουν πόσο σέβονται τα πρόσωπα εκείνα που με τους αγώνες τους παρακίνησαν το λαό να ξεσηκωθεί για την ανεξαρτησία και την αξιοπρέπειά του και κατ΄ επέκταση πόσο σέβονται την ελευθερία του λαού.
Οφείλουμε και πρέπει να αντιδράσουμε, ώστε οι πολίτες να γίνουν οι πραγματικοί φορείς εξουσίας.

από rebeskes