Τώρα που τελειώνουν οι Πανελλαδικές, θυμάμαι και τους δικούς μου αγώνες ως μαθητή. Όλοι μας στερηθήκαμε, κουραστήκαμε αλλά όλοι είχαμε μας στόχο να μπούμε σε ένα ΑΕΙ ή ΤΕΙ. Οι περισσότεροι το καταφέραμε γιορτάζοντας με χορούς και πανηγύρια την επιτυχία μας και κάνοντας όνειρα για το μέλλον μας. Ορισμένοι συμβιβαστήκαμε με την ιδέα μιας σχολής με γρήγορη αποκατάσταση ενώ άλλοι αποφάσισαμε να κυνηγήσουμε το όνειρό μας.
Σήμερα, μετά από τρία χρόνια στο Πανεπιστήμιο διαπιστώνω ότι και οι δύο ομάδες έχασαν. Κοιτάζω γύρω μου αλλά και στο καθρέφτη και βλέπω ανθρώπους παραιτημένους από τις φιλοδοξίες τους. Η πλειοψηφία δεν πατά στη σχολή της ,η αναξιοκρατία οργιάζει ενώ οι καθηγητές αδυνατούν να αφουγκρασθούν τα ενδιαφέροντα των φοιτητών τους,προσκολλημένοι στις πανάρχαιες απόψεις τους, στην προσωπική τους πρόοδο και στο σύνδρομο του "βεντετισμού" που τους διακατέχει. Οι ίδιοι άνθρωποι, που πριν από ένα ,δύο και τρία χρόνια πάλευαν να επιτύχουν στις σχολικές εξετάσεις τώρα κατάντησαν να βαριούνται μέχρι και να μαγειρέψουν να φάνε και έχουν φλομώσει στην πίτσα και στο σουβλάκι. Α ρε, γαμημένο σύστημα πως μας κατάντησες. Αυτοί με τα εξαίρετα πνευματικά προσόντα ρημάζουν τώρα μπροστά στον υπολογιστή μπροστά στα διαδικτυακά παιχνίδια και στις τσόντες , ενώ άλλοι έχουν παραμυθιαστεί από την εικόνα του "σύγχρονου φοιτητή", που προβάλλει την ξέφρενη διασκέδαση το ποτό και το τσιγάρο. Συγχαρητήρια!!! Καταφέρατε η πιο αντιπροσωπευτική εικόνα φοιτητή να ναι αυτή που δείχνει το srar στη Μύκονο. Με τις ξεκωλιάρες φοιτήτριες να χορεύουν στα τραπέζια και τους αποκαμωμένους από την τεκίλα λιγούρηδες να κοιτάζουν. Πώς καταντήσανε το πιο "ζωντανό" κομμάτι της κοινωνίας.
Άλλα περιμέναμε και άλλα αντικρύσαμε.Εδώ μας οδήγησε η πίεση του Λυκείου. Ενώ εδώ θα έπρεπε να αρχίζει η ζωή στα 20 και στα 22 χρόνια, από εδώ θα αρχίσει η πλειοψηφία να φυτοζωεί. Άνθρωποι που δε διεκδίκησαν τίποτα,θα τελειώσουν τη σχολή, θα βρουν δουλειά και θα φροντίσουν να διαιωνίσουν τη μιζέρια τους.
ΑΙΤΙΑ όλων αυτών: Το μπουρδέλο σύστημα εκπαίδευσης από το Γυμνάσιο έως το Πανεπιστήμιο και η επίδρασή του στον ψυχισμό των ατόμων.
Ωστόσο, πριν τελειώσω θα θεωρούσα παράλειψή μου να μην πω το εξής στους υπουργούς Παιδείας ,διαχρονικά: Μπράβο μαλάκες,τα καταφέρατε!

by rebeskes